Suzanne - VOF de kunst
We zitten samen in de kamer
En de stereo staat zacht
En ik denk: Nu gaat het gebeuren
Hierop heb ik zo lang gewacht
Niemand in huis de deur op slot
Mijn avond kan niet meer kapot

Refrein:
Suzanne, Suzanne,
Suzanne, ik ben stapelgek op jou

Ik leg mijn arm om haar schouder
Streel haar zachtjes door haar haar
Kan het bijna niet geloven,
voorzichtig kussen wij elkaar
En opeens gaat de telefoon
En een vriendelijke stem aan de andere kant van de lijn
Verontschuldigt zich voor verkeerd verbonden zijn
En ik denk bij mezelf: Waarom nu, waarom ik, waarom?

Refrein:
Suzanne, Suzanne,
Suzanne, ik ben stapelgek op jou

Ik ga maar weer opnieuw beginnen
Zoen haar teder in haar nek
Maar de hartstocht is verdwenen
En ze reageert zo gek
Ze vraagt of er nog cola is
En ik denk: Nu is het mis

Refrein:
Suzanne, Suzanne,
Suzanne, ik ben stapelgek op jou

We zitten nog steeds in de kamer
Met de stereo op tien
Zal nu wel niet meer gebeuren
Dus ik hou het voor gezien
Ze zegt: Ik denk dat ik maar ga
Ze zegt: Tot ziens
En ik zeg: Jaaa!

Refrein:
Suzanne, Suzanne,
Suzanne, ik ben stapelgek op jou